Read other TriBlogs
The way to The  Norsemen
Volg hier mijn weg naar hopelijk de Norsemen.

Weeks to race: 0

WouterAelbrechtby WouterAelbrechtAug 17th 2015
Het zit erop de teller staat op 0 weken. Een week met 2 rustdag, man wat doet een mens met al die vrije tijd?
Woensdag naar de sportdokter voor mijn jaarlijkse controle en conditietest.
Mijn hart is klaar voor de Ironman. Ik sta met een vetpercentage van 13% 3 kg scherper dan vorig jaar. Ik trapte 50 watt meer in mijn aerobe zone.
Voor de leken, dit is de hartslag dat je lichaam niet verzuurd en je dus in "theorie" kan bljven trappen. Ik heb de conditie gekregen van een duursporter.
Tijdens de test gingen de wattages de hoogte in en mijn verzuring bleef stabiel en dan plots boem patat op 10 hartslagen zat ik in rood te rijden. Bleek het heel normaal te zijn, gezien mijn trainingen.
Mijn looptest op de piste was ook goed met 1 min 12 sneller dan vorig jaar en de benen voelden goed aan. (1200m)
Mijn zwemtest was iets minder in vergelijking met de vorige maar toen had ik een super zwemconditie. In vergelijking met vorig jaar zwem ik 42 s sneller op 400m.

Vrij vertaald: Ik heb maar 1 versnelling meer maar die kan ik wel blijven draaien.

De overbelasting aan mijn knie werd door een martelbeurt van Kristof voor een groot stuk opgelost. Altijd leuk zo'n triggerpoint. Donderdagavond samen met Laura intensief verder proberen losmaken. Vrijdagmorgen stond ik op met een dikke blauwe plek van al het wrijven maar de pijn was weg. Je moet er iets voor over hebben.

Vrijdag voor de laatste keer 3 uur op de fiets, wat ga ik blij zijn als ik die even aan de haak kan hangen.
Zaterdagmorgen extra vroeg opgestaan om voor de laatste keer 15 km te gaan lopen voordat het familiefeest begon.
De beentjes zijn in orde en 's middags samen met mijn nichtje nog 6,6 km gaan loslopen in de regen en de heuvels van Budingen. Lopen we dan toch wel verloren zeker.

Zondag weer vroeg uit de veren voor de Chirobezoekdag van Lobke en zo vullen we onze rustdagen op.

Zondagavond het laatste gerief in de auto steken en toen kwamen de zenuwen langzaam boven. Iedereen is al een week aan vragen of ik al last heb van zenuwen. Nee hoor, daar heb ik geen tijd voor maar toen ik de laatste details afwerkte waren ze daar.

Ondertussen droom ik al een hele week van triatlon, ik heb de wedstrijd al in alle mogelijke scenario's afgewerkt. Van epische scenario's tot complete doemscenario's.

Een tweede veel gestelde vraag is: Hoe lang?
Weet ik veel. Ik weet wat ik kan en wat ik niet kan. Veel zal afhangen van de dag zelf, goede benen, slechte benten, eten, drinken, regen, zon, wind. Maar met 11u ga ik doodgelukkig zijn en tot 13 u tevreden. Maar je weet nooit wat er kan gebeuren, dat heb ik in Luxemburg geleerd the hard way. De grootste droom is uitdoen en zeggen dat ik volwaardige Ironman ben en kan zeggen ik doe een halveke.

Ik wil iedereen bedanken die het laatste jaar interesse heeft getoond. Heeft moeten leren leven aan het feit dat ik met een fiets op een feest toekwam of mijn loopschoenen meehad in een rugzak. Het was niet altijd eenvoudig.

In welke tijd ik ook toekom nadien geven we een groot feest voor iedereen maar vooral voor mijn madam die dit voor een groot stuk heeft moeten ondergaan en mijn gesteund heeft vanaf het begin.

Als ik de finish haal zal het voor een groot stuk zijn dankzij haar en wees maar zeker dat er traantje van geluk zullen staan op de finishfoto.

Voor de datafreaks sinds oktober 2014 tot nu.

zwemmen: 344 km of 112 u
fietsen: 8142 km of 344 u
lopen: 1483 km of 182 u
Core training: 85u


Totale trainingsduur: 732 uur 59 minuten en 11 s

Zoals Lobke zou zeggen "Knallen papa!" of zoals Laura zou zeggen "GO GO GO Zoetje."


Greetz from

Ironman wannabe
 
Blogging Service, © TriBlogs Join TriBlogs to post comments and/or create your own blog, all for free! Read other Triathlon Blogs